Het tuchtcollege heeft uitspraak gedaan in een zaak over de taxatie van een recreatiewoning. De taxateur had in opdracht van de zittende huurder een taxatierapport opgesteld ten behoeve van een financieringsaanvraag. Klager is eigenaar van de woning en kon zich niet verenigen met de vastgestelde marktwaarde.
De klacht bestond uit drie onderdelen. Ten eerste stelde klager dat de taxateur in een latere e-mail andere referenties en een andere onderbouwing had gebruikt dan in het taxatierapport en dat de toegepaste correctie voor achterstallig onderhoud onjuist was. Ten tweede voerde klager aan dat de in het rapport gebruikte referentiepanden willekeurig waren gekozen en verouderd waren. Ten derde meende klager dat onvoldoende rekening was gehouden met een gemeentelijk principebesluit tot transformatie van het recreatiepark naar wonen. Volgens klager had dit sindsdien geleid tot een waardestijging hoger dan de gemiddelde index.
Het tuchtcollege overweegt dat het taxatierapport uitsluitend wordt beoordeeld op basis van de inhoud van het rapport en de daarbij behorende bijlagen. De e-mail met een nadere toelichting blijft daarom buiten beschouwing, waardoor het college alleen klachtonderdelen 2 en 3 zal beoordelen.
Het college stelt verder voorop dat de door een taxateur toegekende waarde marginaal wordt getoetst en dat slechts beoordeeld wordt of de taxateur professioneel, zorgvuldig en transparant heeft gehandeld, in redelijkheid tot de vastgestelde waarde heeft kunnen komen en hierbij geen evident onjuiste uitgangspunten heeft gehanteerd. Naar het oordeel van het tuchtcollege heeft de taxateur zijn bevindingen verwerkt in een volledig taxatierapport en de geschatte waarde onderbouwd met referenties. Het tuchtcollege overweegt dat de taxateur de keuze voor de gebruikte referenties voldoende heeft toegelicht. Het tuchtcollege oordeelt dat het beter was geweest als de taxateur het bedrag van de gehanteerde afslag in het taxatierapport had toegelicht, maar dat dit niet tuchtrechtelijk verwijtbaar is.
Verder kan het tuchtcollege de taxateur volgen in de keuze om bij de waardebepaling als uitgangspunt te nemen dat permanente bewoning van de recreatiewoning wordt gedoogd. Het besluit van de gemeente het recreatiepark te transformeren tot een woonwijk brengt weliswaar een intentie tot uitdrukking, maar deze transformatie was ten tijde van de taxatie nog geen voldongen feit. Het tuchtcollege is van oordeel dat de taxateur duidelijker in het rapport had kunnen vermelden hoe dit principebesluit in de waardering is betrokken, maar dit is onvoldoende om te komen tot een tuchtrechtelijke veroordeling.
De klacht wordt ongegrond verklaard.
