Klacht over een deels onverhuurd bedrijfspand

Vanwege een echtscheiding moet een bedrijfspand getaxeerd worden. Beiden exen schakelen daarvoor een register taxateur in. De ene taxateur komt op een waardering van € 465.000,00 en de andere taxateur op € 660.000,00. Een te groot verschil vindt klager, die de hoogste waarde niet juist vindt. Het pand is vijf jaar oud, maar de bovenverdieping is niet afgebouwd en staat al die tijd onverhuurd leeg.

De taxateur reageert dat hij, om dit soort problemen te voorkomen, een gezamenlijk taxatie heeft voorgesteld. Hij is uitgegaan van de optimale aanwending (Highest And Best Use, HABU) en een reële huurprijs. De taxateur vindt dat zijn collega-taxateur is uitgegaan van een te negatief effect van de erfpacht. Hij denkt dat de erfpacht weinig effect heeft op de waarde, ook omdat de erfpachtcanon fors verlaagd is.

Het tuchtcollege stelt eerst vast dat er sprake is van een professionele taxatiedienst (PTD) en een taxatierapport, ook al heeft de taxateur het rapport een partijdeskundig waardeadvies genoemd. Verweerder was op het moment van het verrichten van de taxatiewerkzaamheden ingeschreven als register taxateur in het Nederlands Register Vastgoed Taxateurs in de Kamer Bedrijfsmatig Vastgoed.

Het tuchtcollege overweegt dat de taxateur duidelijk heeft onderbouwd waarop hij zijn waardering heeft gebaseerd. In het taxatierapport heeft verweerder onder ‘marktvisie’ uiteengezet dat de vraag naar bedrijfsruimten landelijk en regionaal stijgt en dat de huurprijzen een opwaartse beweging laten zien. Dat taxateurs een toekomstverwachting anders inschatten, is mogelijk en maakt de uitleg van deze taxateur niet tuchtrechtelijk verwijtbaar.

Het tuchtcollege merkt nog wel op dat de taxateur duidelijker had kunnen maken hoe hij rekening heeft gehouden met de voorgestelde investeringen om de verhuurbaarheid van de bovenverdieping te verbeteren. Dit betekent echter niet dat het taxatierapport niet voldoet aan de eisen wat betreft transparantie.

De klacht is ongegrond.