Klager kan zich niet vinden in het door de taxateur uitgebrachte taxatierapport en heeft diverse klachtonderdelen aangevoerd.
Het eerste klachtonderdeel heeft betrekking op bouwkundige/technische zaken. Het tuchtcollege stelt vast dat de taxateur de technische onderdelen in het rapport heeft beschreven zoals hij deze heeft vastgesteld. Met betrekking tot de vloer van de tweede verdieping heeft de taxateur erkend dat in het rapport onjuist is vermeld dat deze van beton is in plaats van hout. Dit heeft echter geen invloed op de waardering omdat daarbij is uitgegaan van een houten verdiepingsvloer. Het tuchtcollege constateert dat de vermelding in het rapport onjuist is, maar dit is niet zo zwaarwegend dat sprake is van tuchtrechtelijke verwijtbaarheid.
Wat betreft de opmerkingen van klager met betrekking tot de overige bouwkundige/technische zaken, overweegt het tuchtcollege dat een taxatierapport geen bouwkundige keuring is. Het feit dat klager het niet eens is met de kwalificaties die de taxateur aan deze bouwkundige/technische zaken in het rapport heeft gegeven, betekent niet dat deze ook onjuist zijn.
Het eerst opstellen van een conceptrapport bij particulieren is zeer ongebruikelijk. Daarmee kan de integriteit en onafhankelijkheid van de taxateur namelijk in het geding kan komen. De taxateur ontkent echter een conceptrapport te hebben opgemaakt. Klager heeft ook niet aannemelijk gemaakt dat dit het geval is geweest. Het tuchtcollege gaat er daarom vanuit dat de taxateur enkel het taxatierapport heeft opgemaakt.
Met betrekking tot de keuze van de referentiepanden, het duiden van de verschillen tussen de objecten en het inschatten van het effect op de marktwaarde ervan, overweegt het tuchtcollege dat dit behoort tot de kern van de taxatie, waarbij de Register-Taxateur een behoorlijke mate van vrijheid heeft. De regels schrijven niet voor dat de Register-Taxateur moet onderbouwen waarom deze bepaalde referenties heeft gekozen of moet aangeven welke referentiepanden de taxateur niet geschikt acht en waarom. De invloed van het vliegverkeer was ook van toepassing op de gekozen referenties en op het moment van taxeren waren geen bijzonderheden bekend met betrekking tot het vliegveld. Het aanwezig zijn van een vliegveld had opgenomen kunnen worden in de SWOT-analyse. Het ontbreken hiervan is echter niet dusdanig onzorgvuldig dat gesproken kan worden van tuchtrechtelijke verwijtbaarheid.
Tenslotte overweegt het tuchtcollege dat uit het rapport en de toelichting van de taxateur op de zitting voldoende duidelijk wordt dat de taxateur de gevolgen van de beperkingen uit het kettingbeding bij de vaststelling van de waarde van het object heeft meegenomen.
Het tuchtcollege komt tot de slotsom dat de klacht ongegrond is.
