De klacht betreft de taxatie van een woning in opdracht van klager en zijn (ex-)partner. Er zijn 2 versies van het rapport omdat in eerste instantie 35 m² ten onrechte niet is meegenomen. Na bezwaren van klager is het rapport aangepast en is de ontbrekende 35 m² toegevoegd als “overige inpandige ruimte”. Klager vindt dat dit grotendeels toegevoegd had moeten worden aan gebruiksoppervlakte wonen en tot verhoging van de waarde had moeten leiden.
De taxateur reageert dat zij de woning heeft opgenomen en heeft ingemeten conform de Branchebrede Meetinstructie. Na het uitbrengen van het rapport meldde klager haar dat de overige inpandige ruimte maar deels was meegenomen. Na enig onderzoek bleek dat zij de ruimte heeft aangemerkt als ‘aanpandige ruimte’ die in het gebruikte softwarepakket is weggevallen, en had moeten worden aangemerkt als ‘inpandige ruimte’. Zij heeft deze ruimte wel meegenomen bij de waardering, zodat het rapport wel is aangepast, maar de getaxeerde waarde niet. In de tweede versie van het rapport is aangegeven dat de overige inpandige ruimte is gewijzigd naar 50 m². In het taxatierapport heeft verweerder toegelicht dat dit is gewijzigd. Ook heeft zij haar excuses aangeboden voor de fout en de hierdoor ontstane verwarring.
Klager vindt dat de ruimte aangemerkt had moeten worden als woonruimte.
De taxateur heeft een foto toegevoegd van de bedoelde ruimte, waarop fietsen, tuingereedschap en opbergstellingen met onder meer een skibox zijn te zien. Deze foto toont volgens de taxateur duidelijk aan dat geen sprake is van een gebruiksoppervlakte “wonen”.
Het tuchtcollege overweegt dat vaststaat dat er een onjuist aantal vierkante meters is aangehouden. Nadat de taxateur hier in diverse berichten door klager op was gewezen, heeft zij de fout onderkend en het rapport aangepast. Het tuchtcollege overweegt dat een register taxateur verantwoordelijk is voor een juist aan te houden maatvoering in het taxatierapport. Zoals het tuchtcollege eerder heeft overwogen, levert niet elke fout of slordigheid een tuchtrechtelijk verwijt op, zoals onder meer in de uitspraak van 8 juni 2022 (dossiernummer 220113). Nu verweerder haar verantwoordelijkheid heeft genomen na constatering van de fout en deze heeft hersteld kan niet worden gezegd dat verweerder inbreuk heeft gemaakt op één van de fundamentele beginselen zoals vastgelegd in de regelgeving. Daarom is geen sprake van tuchtrechtelijk verwijtbaar handelen.
De garage en de berging staan in de omschrijving van de woning vermeld en worden ook genoemd in de referentievergelijkingen waarop de waardering is gebaseerd. Hieruit volgt dat deze ruimte is meegenomen bij het vaststellen van de waarde.
Ten aanzien van de stelling van klager dat de ontbrekende vierkante meters dienen te worden gekwalificeerd als woonruimte, wijst het tuchtcollege op de Meetinstructie Gebruiksoppervlak wonen. Daarin is vastgelegd dat sprake is van “overige inpandige ruimte” als de ruimte bouwkundig slechts geschikt is als bergruimte. Voorbeelden hiervan zijn een kelder, fietsenstalling of een garage.
Hier gaat het om een ruimte die deels geïsoleerd is, de vloer en muren zijn onafgewerkt, er is geen verwarming. en de ruimte is niet meer toegankelijk voor stalling van een auto. In de ruimte staan fietsen en zaken als een skibox gestald. Gezien deze omstandigheden en de foto’s, waarvan klager heeft bevestigd dat deze de voormalige garage laat zien, heeft de taxateur dit terecht als bergruimte/garage aangemerkt. Conclusie is dat het taxatierapport voldoet aan de daaraan te stellen eisen en de klacht ongegrond is.
