De klacht van klaagster richt zich op het door de taxateur opgestelde taxatierapport betreffende de gezamenlijke woning van haar en haar ex‑partner, opgesteld in het kader van hun echtscheiding. Klaagster vindt de getaxeerde waarde buitensporig hoog, zeker vergeleken met eerdere waarderingen in 2024 en oktober 2025. Zij stelt dat de taxateur ten onrechte circa 120 m² extra woonoppervlak heeft gerekend, dat de beschrijving van ruimten verwarrend en suggestief is, en dat het onderhoud van de woning onjuist als ‘goed’ is beoordeeld. Daarnaast vindt zij dat het verkeerde doel van de taxatie in het rapport staat vermeld (financiering in plaats van verkoop/uitkoop).
De taxateur voert aan dat de waardering zorgvuldig tot stand is gekomen op basis van inspectie, opmeting en referenties. Eventuele verschillen met andere rapporten zijn volgens hem te verklaren door andere peildata, verschillende taxatiedoelen en verschillen in interpretatie van bepaalde ruimten, zoals atelier versus berging. Het woonoppervlak is vastgesteld conform de geldende meetinstructie, gebaseerd op NEN 2580, zoals door NRVT vastgesteld. Uit de bijbehorende lijst met veel gestelde vragen blijkt dat bij twijfel een ruimte als woonruimte mag worden aangemerkt. Het onderhoud van het dak is volgens hem in totaliteit als ‘goed’ beoordeeld. Dat een andere taxateur tot een andere waardering of beoordeling komt, betekent niet dat zijn eigen rapport onjuist is. Het opgenomen taxatiedoel (financiering) is volgens hem correct en vooraf duidelijk met klaagster besproken.
Het tuchtcollege stelt dat marktwaarde slechts marginaal kan worden getoetst: het gaat niet om de vraag welke waarde “juist” is, maar of de taxateur professioneel, zorgvuldig, transparant en binnen de bandbreedte van redelijke keuzes heeft gehandeld. Het is daarnaast niet aan de taxateur om een vergelijking te maken met andere taxatierapporten. Elke taxateur moet onafhankelijk, niet beïnvloed door eerdere taxaties, zijn eigen afwegingen maken en tot het bepalen van de marktwaarde van de te taxeren woning komen. De persoonlijke situatie van de opdrachtgever of andere belanghebbenden mag hierbij geen rol spelen.
Wat betreft het taxatiedoel heeft de taxateur klaagster voorafgaand aan het uitvoeren van de taxatie uitgelegd waarom het doel financiering is opgenomen en waarom hij heeft geadviseerd de taxatie op haar naam uit te doen voeren. Reden hiervoor is dat klaagster het taxatierapport dan zou kunnen gebruiken bij de bank om ervoor te zorgen dat haar ex-partner uit zijn hoofdelijke aansprakelijkheid zou worden ontslagen. Dit heeft verweerder vervolgens opgenomen in de opdrachtvoorwaarden, waarmee klaagster akkoord is gegaan.
De taxateur heeft zijn keuzes voldoende toegelicht en geen evident onjuiste uitgangspunten gebruikt.
Het tuchtcollege verklaart alle drie klachtonderdelen (oppervlakte/waardering, onderhoudsbeoordeling en taxatiedoel) ongegrond.
